మనమే లీడర్స్‌

చిన్నప్పుడు బళ్లో ఒక పద్యం చెప్పేవారు... మొక్క మొలవగానే గబగబా ఓ వందబిందెలు నీరు తోడి పోసేస్తే అది చెట్త్టెపోదు. కాయలు కాయదు. ఎదగడానికి, కాసే వయసు రావడానికి సమయం పడుతుంది. అప్పటివరకూ మనం ఓర్పుగా ఎదురుచూడాలని. నిజమే కదా... ఏ పనికైనా దానిదైన సమయం ఒకటుంటుంది. అది వచ్చినప్పుడే పని జరుగుతుంది. ముఖ్యంగా ఉద్యోగజీవితంలో ఒక్క క్షణం ఓర్పు వహించడం పెనువిపత్తునుంచి రక్షిస్తుంది. అదే ఒక్క క్షణం అసహనం చూపితే మొత్తం జీవితమే నాశనమవుతుంది.

ఆలస్యాన్ని, ఆకస్మిక పరిణామాలను, అననుకూల పరిస్థితులను... శాంతంగా ఎదుర్కొనడం సహనం. అదే లేకపోతే పరిణామాలెలా ఉంటాయంటే...

* ఎదుగుదల లేని జీవితం పట్ల ఎప్పుడూ కోపం, అసంతృప్తి వెంటాడుతుంటాయి.
* మనం అనుకున్నట్లుగా జరగకపోతే చదువైనా, ఉద్యోగమైనా రెండో ఆలోచన లేకుండా వదిలి వెళ్లిపోయేవాళ్లలో మనమూ చేరతాం.
* అనుకున్నంత వేగంగా పనులు జరగడంలేదని విసుక్కుంటూ శక్తిని, సమయాన్ని దుర్వినియోగం చేస్తాం. అదే శక్తిని పనులు జరిగే వైపు మళ్లిస్తే ఆశించిన ఫలితం త్వరగా వస్తుందని మర్చిపోతాం.
* అందరి తోడ్పాటు అందుకుంటూ ముందుకెళ్లే స్థితిలో ఉన్నప్పుడు తక్షణ ఫలితాలు కన్పించలేదని నిరాశచెంది సగం చేసిన పని వదిలివచ్చేస్తాం.
* మీరనుకున్నట్లుగా అవతలివ్యక్తి మారడంలేదని స్నేహంలాంటి అనుబంధాలను త్యాగం చేసి బయటకు వెళ్లిపోతారు.
* ఇన్నాళ్లూ చేసిందంతా మర్చిపోయి ఎంతసేపూ చేయలేకపోయినదాన్నే గుర్తుచేసుకుంటారు. ఫలితం.. నిరాశావాదిగా ముద్రవేయించుకుంటారు.
* లక్ష్యాల సాధనలో మిమ్మల్ని మీరు మర్చిపోతారు. సుఖసంతోషాలను కోల్పోతారు.
* పెద్ద ఆశయాన్ని చిన్న చిన్న లక్ష్యాలుగా విడదీసుకుని ఒక్కోటిగా సాధించే విచక్షణ, సామర్థ్యం ఉండవు. దాంతో అంత పెద్ద లక్ష్యమా అని నిస్పృహచెందడం, ప్రయత్నం చేసే ధైర్యం సైతం కోల్పోవడం జరుగుతుంది.

'ఈ ప్రపంచంలో సంతోషం ఒక్కటే ఉన్నట్లయితే మనకు ధైర్యం, సహనం అనే లక్షణాలు అలవడేవే కావు...' అన్నారు హెలెన్‌కెల్లర్‌. నిజమే కదా. అవే లేకపోతే జీవితంలో తుళ్లింత ఏముంటుంది? అందుకే సహనాన్ని అలవర్చుకోడానికి కొన్ని లక్షణాలను పెంపొందించుకోవాలి.

* వర్తమానంలో జీవించడమనే తత్వాన్ని ఒంటబట్టించుకోవాలి. ఈరోజు సంతోషం తర్వాత రేపటి సంతోషం గురించి ఆలోచించాలి. ప్రతిరోజునీ సంతృప్తిగా గడుపుతూ, అనుకున్న లక్ష్యానికి ఒక్కో అడుగే చేరువవడం నేర్చుకోవాలి.
* మనం మానవమాత్రులమన్న సంగతి మరవకూడదు. చేసే పనికి అన్నివేళలా సాదరస్వాగతం లభించకపోవచ్చు. ప్రతికూల పరిస్థితులు సాధారణం. వాస్తవదూరమైన ఆశయాలు నిరాశనే మిగులుస్తాయి.
* గతంలో చేసిన తప్పిదాల గురించే బాధపడ్తూ వర్తమానాన్ని, భవిష్యత్తుని కూడా నాశనం చేసుకోవద్దు. అనుభవాలను దృష్టిలో పెట్టుకుని వర్తమానాన్ని, భవిష్యత్తుని కొత్తగా నిర్మించుకునే దిశగా ఆలోచించాలి. ప్రతిరోజుని కొత్తగా మొదలుపెట్టాలి.
* ఒక నష్టం నుంచి కోలుకోవడానికి, ప్రగతిసాధించడానికి సరైన ప్రణాళిక అవసరం. దాన్ని మర్చిపోవద్దు.
* మన గురించి పట్టించుకోవడానికి ఎవరూ ఖాళీగాలేరు. ఎవరి పోరాటాలు వారివి. ఈ వాస్తవాన్ని మరవద్దు.
* దేనికైనా సమయం పడుతుంది. ఏ కళాఖండమూ ఒక్కరోజులో తయారవదు. బాధలు, భయాలు వదిలి సవాళ్లను ఎదుర్కొంటూ చురుగ్గా ముందుకు సాగాలి.